Jssyouth's Blog

An experience sharing forum for JSS Youth…

Today is Janmashtami–“સંભવામિ યુગે યુગે “…‘અક્રમ વિજ્ઞાન’ ઑગસ્ટ,૨૦૦૪ માંથી સાભા September 1, 2010

Filed under: Satsang — jssyouth @ 11:04 pm

Dear Kalyanmurti,Samkitdhari,Jagatkalyani youths & Mahatmas,

Jai Sachchidanand to you all.

To day is Janmashtami.Birth Anniversary of Lord Krishna.It will be worth to read the following article to understand what lord Krisha has said– “સંભવામિ યુગે યુગે “???

(‘જય સચ્ચદાનંદ સંધ’ દ્વારા પ્રકાશિત માસિક ‘અક્રમ વિજ્ઞાન’ના અંક ઑગસ્ટ,૨૦૦૪ માંથી સાભાર)

જ્ઞાનીપુરુષ પરમ પૂજયશ્રી કનુદાદાજીની અનુભવ જ્ઞાનવાણીનો પરમ સત્સંગ

“સંભવામિ યુગે યુગે “…

પ્રશ્નકર્તા : “કૃષ્ણ ભગવાને” ગીતારૂપે જે વ્યાખ્યાન આપ્યું છે એ વિષે સમજાવવા વિનંતિ.

દાદાશ્રી : એ વ્યાખ્યાન નથી ! ઓહોહોહો !! આખું ‘વર્લ્ડ‘ જાણતું નથી આજે અને એને વ્યાખ્યાન સ્વરૂપે લીધું,પણ છતાં થોડા બુદ્ધિશાળીઓ છે, એ જાણે છે કે વ્યાખ્યાન નથી, પણ હજુ એને જેમ છે તેમ નથી જાણતાં કે આ વ્યાખ્યાન નથી. આપ સમજયા ને ?

એટલે ‘ગીતા’ શું છે ? એ ‘ગીતા’ ગાન હતું નહીં અને એ વ્યાખ્યાન પણ ન’હતું ,પણ એ ‘પ્રગટ યોગેશ્વર પરમાત્મા’ની ચેતન વાણી હતી અને એ ‘યુગે યુગે સંભવામિ’, દેહધારી યોગેશ્વર પ્રગટ થાય, જે “દાદા ભગવાન” થયા, તે આખી એ વાણી, જે આપણને લાભ મળ્યો છે અને અત્યારે જે મળી રહ્યો છે તે બધી જ ‘ગીતા’!!! એટલે ‘ગીતા’ એટલે શું ? તો કહે ચેતન વાણી! અને ચેતન વાણી સદેહ સ્વરૂપ હોય, એવા “જ્ઞાની” હોય ત્યારે જ હોય અને ત્યારે એ સજીવન થાય. એટલે ‘ગીતા’ના એકે એક ગૂઢાર્થ-પરમાર્થ બધા ખુલ્લા થાય. એક એક શબ્દ, નહીં તો બુદ્ધિથી સમજવા માટે અને સમજાવવા માટે, એને તો બહુ મહેનતો પડે અને એમાં તો એ સમજાવવા માટે, મોટાં શાસ્ત્રો રચવાં પડે. અધ્યાય, અધ્યાયના શ્લોકો, અરે! એક-એક શ્લોક ઉપર કેટલું લખવું પડે ?! જુદી જુદી રીતે, જેમને જે સમજાઈ તે પ્રમાણે એવી ‘ગીતાઓ’ કેટલી બધી થઈ ? કોઈ કહે કે ‘ગીતા’, એનો શ્લોક, એનો અર્થ એ exact શબ્દે-શબ્દ આમ અર્થ છે, પણ કોઈ દિવસ ના આવી શકે!! એ બધું જ આખું શબ્દાર્થ સ્વરૂપ ‘ગીતા’ છે. શું કહ્યું ? કારણ કે ‘ગીતા’ શબ્દોમાં ઉતરી શકે એવી નથી અને એટલા માટે શબ્દથી (પ્રગટ સરસ્વતી રૂપે) વ્યકત થયેલી ‘ગીતા’ એ વ્યાખ્યાન સ્વરૂપ ના હોય કારણ કે શબ્દથી પર છે. આપને સમજાયું હવે ? અને વ્યાખ્યાન એ શબ્દનો વિષય છે. બહુ સમજવા જેવું છે આ. તમે પ્રશ્ન બહુ સુંદર કર્યો છે. આ આપણે, કુદરતી, કાંતિભાઈ યોગ એવો બન્યો કે, આ બધા હતા ઘરના, બધા ભેગા થયા છો અને સહેજા સહેજ “અમારા”થી આ નીકળી ગઈ વાણી, એટલે પરમ દિવસે આ ‘પ્રયોગ’ થવાનો છે. યોગેશ્વર “કૃષ્ણ ભગવાન”ના દર્શન થાય એનો…. એમાં “અમે” નિમિત્ત બનીશું અને જો સમય ને બધું અનુકૂળતા હોય તો આપ આવી જજો. કામ જ થઈ જશે. આ બધા પ્રશ્નોનો કાયમી અંત !! એ તો આજે એવો અદભુત યોગ બન્યો છે “દાદા ભગવાન” નું પ્રાગટય થયું છે. બહુ અદભુત યોગ બન્યો છે. બુદ્ધિથી કે કોઈ રીતે સમજી શકાય એવું નથી આ!!

“કૃષ્ણ ભગવાને” જે ઉપદેશ ‘અર્જુન’ને આપ્યો હતો એ ઉપદેશ હતો. તે, તે વખતે “એમના” હૃદયમાં જે હતો, તે અત્યારે “અમારા” હૃદયમાં છે આખો!!! એકેય શ્લોક આવડતો નથી “મને”,પણ તમારે જે પૂછવું હોય તે પૂછાય.વાત સમજાય છે ? હા, “મારો” દાવો નથી કે “હું” ‘ગીતા’નો જાણકાર છું, પણ હૃદયમાં છે. અને જે હૃદયમાં હોય તેને ‘ગીતા’ કહેવાય, શબ્દ ને શ્લોકમાં હોય તેને ના કહેવાય! શું કહ્યું? એટલે એ કોઈ દિવસે ‘પ્રિન્ટ’ના થઈ શકે. એ શબ્દમાં આવી શકે નહીં. એ “કૃષ્ણ ભગવાને” કહ્યું છે,”‘અમે’ જે આ કહ્યું છે ,બધાં એ કરશે, પણ એનો મર્મ નહીં પામી શકે કોઈ. લાખમાંથી દસ હજાર ને હજાર કાઢે ‘શોર્ટ આઉટ’ કરીને, તો એને ઝાખાંમાં ઝાંખુ, મૂળ અર્થ, કંઈક એની ‘પ્રિન્ટ’ આવે, પણ મર્મ નહીં આવે હાથમાં.” કોઈને ના આવી શકે. છતાં પણ એવાં સ્થૂળ ‘ગીતા’ શબ્દમાં પણ આટલું બધું આપણને કામ આપે છે, તો એ ગીતાનો મર્મ શું હશે વિચારો !!

“કૃષ્ણ ભગવાન” પોતે તો નિરંતર પોતાના ‘આત્મ યોગ’માં જ હતા. ‘શુદ્ધાત્મા યોગ’માં અને ‘શુદ્ધાત્મા યોગે’ કરીને, ‘પરમાત્મા યોગ’થી આ શરીર કામ કર્યા કરતું હતું. હવે ‘પરમાત્મા યોગ’ એટલે કે અહંકાર ના હોય. શરીરમાં હોય નહીં કે ‘હું વાસુદેવ છું ’એ નહીં. અને ‘હું વાસુદેવ છું’ એટલે મારી બધી વિદ્યાઓ છે ને મારાથી ચાલે છે એવું ન’હતું “એમને”,એની મેતે ચાલતું’તું ! એટલે “એમણે” ‘અર્જુન’ને વારંવાર સમજાવ્યું આ. પણ પછી ‘અર્જુન’ને એનું પુરેપુરૂં ‘સોલ્યુશન’ ના આવ્યું, ત્યારે છેવટે એમણે “કૃપા” ઉતારી. અને ‘દિવ્યચક્ષુ’ આપ્યાં.સમજાયું ? અને એ ‘દિવ્યચક્ષુ’ આપ્યાં ત્યારે સમજાયું ઓહોહોહો! આટલાં બધાં ‘વિરાટદર્શન’ !!! ભગવાન સાથે છતાં મને આવું થાય ? પણ ‘દિવ્યચક્ષુ’ આપ્યાં પછી જયારે છૂટું પડયું કે આ ‘પાર્થ’, ‘હું’ સમજતો હતો કે ‘હું’, તે તો ખોટું નીકળ્યું અને ‘હું કોણ છું’ એનું “કૃપાથી” ભાન થયું, એ દિવ્ય દ્રષ્ટિ પ્રદાન કરી. શું કહ્યું ? ‘દિવ્યચક્ષુ.’ કયા? તો કે ‘રિયલ વ્યૂપોઈન્ટ’(નિશ્ચય દ્રષ્ટિ) થી ‘હું શુદ્ધાત્મા છું’ અને આ ‘રિલેટિવ વ્યૂપોઇન્ટ’ (વ્યવહાર દ્રષ્ટિ) થી ‘પાર્થ છું’. શું કહ્યું ?એટલે ‘રિલેટિવ વ્યૂપોઇન્ટ’થી ‘પાર્થ’,પણ ‘તું આ શુદ્ધાત્મા છું’, તે એ શબ્દથી નહીં, એ ‘કૃપા’ ઉતારી. એમને એમ ના બને!! એટલે એને ‘હું પાર્થ છું’ ,એવું માન્યતાના અને અહંકારનાં જે કર્મો હતાં, એ બધાં જ્ઞાનાગ્નિથી ખલાસ કર્યાં.

બધાં એટલે કયાં ? તો કે અજ્ઞાનનાં.કયાં? એટલે ભ્રાંતિનાં.સમજાયું ? પ્રારબ્ધનું ના કરી શકે,એ પ્રારબ્ધ જેમ છે તેમ રહે. પણ પ્રારબ્ધના ભાગમાં “એમની” કૃપાથી અમુક ફેરફાર થોડા થઈ શકે એટલા છે, બસ! that’s all, બાકી તો એ પ્રારબ્ધ ભોગવે જ છૂટકો.

આમ “કૃષ્ણ ભગવાને” જેવી રીતે અર્જુનને ‘દિવ્યચક્ષુ’ આપ્યાં અને બધામાં ‘આત્મા’ દેખાયા અને પછી ‘પાર્થ’ને લઢવાનો ચાલુ કર્યો. એમ ને એમ ના થઈ શકયો. ભગવાનનાં દર્શન કરી અને ભગવાનને પ્રાર્થના કરી અને ભગવાનને નોખા રાખી અને ‘પાર્થ’ પેલાં બધાં જોડે લઢયો. પેલાં તો કોઈ જાણતાં જ ન’હતાં ને કે ‘હું કોણ છું’? એટલે “ભગવાને” કહ્યુંને,”અલ્યા, તું એમ સમજે કે ‘હું પાર્થ છું’, ‘મહા વીર છું’, આખા ‘વર્લ્ડ’માં મને કોઈ પહોંચી ના વળે, મારી વીરતાને! અને મારાં સગાવહાલાં મારાથી મરશે અને હું રાજ લઈશ ?! તે તું મારવાવાળો થઈ ગયો હતો કે તને લાગતું હતું કે તું મારીશ. અને “હું” એમને મરેલાં જોઉ છું.” શું કહ્યું “ભગવાને”? પણ આ વાત અર્જુનને ઉઘાડી કરી છે, ત્યારે ‘ગીતા’ છપાય ગઈ અને લોકો એ ઉઘાડી કરે ત્યારે શું થાય ? પાછળ આમ જ બને!! કારણ કે એવા ‘યુગે યુગે સંભવામિ’ એમ ને એમ મળે એવા છે કંઈ ? ના મળે ! એટલે પછી એ શું થઈ જાય ? પરોક્ષ થઈ જાય. કેવું થઈ જાય ?

મુમુક્ષુ : પરોક્ષ.

દાદાશ્રી : અને ‘હાજર’ હોય ત્યારે ‘પ્રત્યક્ષ’!! એટલે ‘ગીતા’ તો કોને કહેવાય ? “જ્ઞાની પુરુષ”ની ચેતનવાણી એને ‘ગીતા’ કહેવાય. શું કહ્યું ? “જ્ઞાની પુરૂષ” એટલે મન-વચન-કાયાથી, મન-વચન-કાયાના બધા જ કરારો “એમના” ખલાસ થઈ ગયા છે, નષ્ટ થઈ ગયા છે. મન જોડેના કરારો ખલાસ થઈ ગયા છે. વાણીનો ‘એગ્રીમેન્ટ’(agreement) સાફ, દેહના એક એક, વર્તનના બધા ‘એગ્રીમેન્ટો’ ખલાસ થઈ ગયેલા છે. સમજાયું ને ? ત્યારે એ વસ્તુ બને. સમજાયું ?

આમ જયાં સુધી યથાર્થ વૈજ્ઞાનિક વાત ભગવાનની, ભગવાનના સ્વરૂપની, સંસારની, સંસારના સ્વરૂપની અને તે સંબંધી આખું ‘વિજ્ઞાન’ એ ખુલ્લું થાય નહીં, ને લોકો માર ખાયા કરે! તે આજે ખુલ્લું થયું “દાદા ભગવાન” નિમિત્તે! “અમે” તમને ઉઘાડું કરી આપીએ છીએ!! “અમારે” એકેય શાસ્ત્ર વાંચવાનું નહીં. સમજાયું ને? સંસ્કૃતની ભાષા જાણવાની જરૂર નહીં, સમજાયું ને ? આપણી ‘પટેલીયા’ ભાષામાં આ બધું સમજણ પડી જશે. કઈ ભાષામાં ? આપણી ગામડાની ભાષામાં !! સમજી ગયા ને? તો હવે બે વસ્તુ છે ઇનામમાં, તમારે “મને” આપવું હોય તો. આપશો? એક તો “પરમ વિનય” જે ‘અર્જુને’ “કૃષ્ણ ભગવાનને” બતાવ્યો અને શરણે થયો તે. અને બીજું, કારણ કે આવું જો પદ મળે તો શું ? ખરું કે નહીં ? અને બીજુ શું ? કે “હું કંઈ જ જાણતો નથી.” શું કહ્યું ? આટલું તમે રાખીને આવજો. ખાલી ઠામે આવજો. શું બાબુભાઈ? હવે આમાં શું બહુ મોંઘી માગણી “અમે” કરી ? બહુ કિંમત છે આની કંઈ? ત્યાર પછી આટલુંયે ના અપાય આપણાંથી ?!!

મુમુક્ષુ : દિવ્યચક્ષુ આગળ કશું નહીં,જરૂરથી આપીશું.

પ્રશ્નકર્તા : વિરાટ સ્વરૂપની આપે જે વાત કરી એ શું ?

દાદાશ્રી : વિરાટ સ્વરૂપ એટલે આટલાં બધાં મોઢાં અને આટલા બધા હાથ અને અહીંથી આગ નીકળે અને અહીંથી સાપોલીયાં નીકળે, પેલાંનાં મોઢામાં પેસી જાય, એવું નહીં. ‘વિરાટ સ્વરૂપ’ કોને કહેવાય? કે જીવતો દેહ,પણ અહંકાર વગરનો. શું કહ્યું? તેને ‘વિરાટ સ્વરૂપ’ કહ્યું. શું કહ્યું સમજયા? મેં શું કહ્યું તમને?

મુમુક્ષુ : જીવતો દેહ અહંકાર વગરનો.

દાદાશ્રી : ‘જીવતો દેહ અહંકાર વગરનો’, એવું સમજાય કે ના સમજાય ? અને “કૃષ્ણ ભગવાન” જીવતા હતા છતાં અહંકાર નષ્ટ થઈ ગયો હતો, એટલે એ વિરાટ સ્વરૂપ દેખાયું ,કે આ “ભગવાન”,ને ‘હું ’ સખા માનતો હતો ?! મારા જેવા ?! અને આટલા ‘મોટા’ હતા પણ આવું ‘મોટાપણું’ દેખાડયું જ નહીં “એમણે” કોઈ દહાડો ?! નથી દેખાડયું કોઈ દહાડો !! કારણ કે એ તો નાના માણસ હતા,એ કંઈ મોટા ન હતા. આપણે “ભગવાન”, ‘વાસુદેવ’ ને બધું કહીએ છીએ, પણ પોતે ‘અંતર’થી ‘નાના’ હતા . કારણ કે અહંકાર જ ન’હતો ને એમને તો!! આ વાત સમજવાની છે, સમજાયું ને ? અને ‘વાસુદેવ’ હતા જરૂર. અને એવા પાંડવોયે હતા. અને બધા જ હતા તે વખતે. જમાનો હતો એવો તે વખતનો. સમજાયું ? છતાં એ બધામાં “કૃષ્ણ ભગવાન” કોઈને ના ઓળખાયા. હવે સમજયા ? અને “જ્ઞાનીપુરુષ” એનું સ્વરૂપ કહેવાય. હવે સમજી ગયા ને ? એટલે કહ્યું ને ‘ગીતા’માં કે, “જ્ઞાનીપુરુષ મારું હૃદય છે, તે હું છું.” એટલે જેવો દેહથી છૂટો અહંકાર મીડું થઈ ગયેલો એવો અને કેવો ? તો કહે ‘અબુધ’. કેવો ? અને આપણામાં તો ‘અબુધ’, આ તો પેલી ઊંચી દીવાલોની પાછળ (ગાંડાની હોસ્પિટલમાં) મૂકવા જેવો(ગાંડો) એવું માને. ‘અબુધ’ તો હોય જ નહીં દુનિયામાં ! ક્યાંથી લાવો ‘અબુધ’ ? સમજયા ને ?

આમ ‘વિરાટ સ્વરૂપ’ કોને કહેવાય ? કે “જીવતું શરીર અને અહંકાર શૂન્ય દશા !!” શું તમે સમજી ગયા? આમાં અઘરું છે ના સમજાય એવું કશું? ‘અહંકાર શૂન્યદશા’ સમજાય ? કર્તાભાવ એ અહંકાર, એ ઉડી ગયો.

પ્રશ્નકર્તા : આપે જે ‘પ્રયોગ’ થવાનો છે એ વાત કરીને,એ વિષે કંઈક કહોને?

દાદાશ્રી : આને શું કહે છે ? આને “જ્ઞાનીપુરુષ”નો ‘આધ્યાત્મિક યજ્ઞ’ કહે છે . આને આ “જ્ઞાનીપુરુષ” નો આ અપૂર્વ, કયારેય ના થઈ શકે અને કો’ક વખતે આ બને એવો અપૂર્વ ‘આધ્યાત્મ-યજ્ઞ’ છે, “જ્ઞાનીપુરુષ” ના પ્રયોગનો!! સમજાયું ? અને ‘આધ્યાત્મ યજ્ઞ’ એટલે શું? કે ત્યાં કંઈ અગ્નિ હોય? કયો કુંડ હોય ? આવોયે ( આ “જ્ઞાનીપુરુષ”-દાદાજીનો દેહ)! અંદર શું હોય ? તો કહે અગ્નિ ? કયો ? તો કહે ‘જ્ઞાનાગ્નિ’! શું કહેવાય ? એટલે “અમે” તમને કહ્યું કે આ “જ્ઞાનીપુરુષ” કરી આપે છે અને એ એમના માધ્યમ દ્વારા, જે મન-વચન-કાયાથી સંપૂર્ણ ભિન્ન છે અને નિમિત્ત ભાવે છે, તે માધ્યમથી “દાદા ભગવાન”ની અસીમ કૃપા, જે “દાદા ભગવાન”નું અદભુત સ્વરૂપ, તે વસમા કળિયુગમાં ખુલ્લું થયું અને એ આજે આપણે પામ્યા.એનાથી કર્મો બધાં ભસ્મીભૂત થાય. બીજા કોઈ અગ્નિથી કર્મો ભસ્મીભૂત ના થાય. પાપો ભસ્મીભૂત ના થાય. એટલા માટે ‘ગીતાજી’માં કહ્યું છે કે,” ‘જ્ઞાનીપુરુષ’ એ જ બધાં પાપોનો, કર્મોનો ગોટો વાળીને ભસ્મીભૂત કરી શકે.” સમજાયું ને ? એટલે આ તમારી પુણ્યૈ, ભાગ્ય જે કંઈ હશે અને કંઈ કોઈ વખતે આવું જયારે ભેગા થયા અને “અમારે” નિમિત્ત વાણીનું, કંઈ કહેવું પડે કે ‘લાયસન્સ’ છે “અમારી” પાસે, જેને ભાવ હોય તે, ભાવ કરજો.”અમે” કહી છૂટીએ. અદભુત ‘આધ્યાત્મ યજ્ઞ’!! સમજાયું? બધાં તમારાં કર્મો ને પાપો હવનમાં હવી કરાવી નાખીએ અને એ “અમારા” અગ્નિમાં ભસ્મીભૂત થાય, એમ ને એમ ના થાય! અમથું ‘ગીતાજી’માં નથી કહ્યું, સમજાય છે? અને “જ્ઞાનીપુરુષ” એ કે જે “કૃષ્ણ ભગવાન” પોતે, ‘વસુદેવ’ના પુત્ર ‘વાસુદેવ’ સ્વરૂપે હતા, પણ એમના કોઈપણ જીવન દરમ્યાન એ ‘વાસુદેવ’ સ્વરૂપે રહ્યા નથી. એનાથી ભિન્ન એવા ‘શુદ્ધાત્મા’ સ્વરૂપે જ રહેલા હતા !! યુધ્ધભૂમિ ઉપર પણ તેમ જ હતા, પણ ‘અર્જુન’ પહેચાની ના શકયો એટલે એે ગાંડા કાઢતો હતો એટલે સમજાવ્યું કે, “અલ્યા, આ આગ લાગી ત્યાં કયાં આ બધું કરવા માંડયું તેં ? તું કહે છે ને આપણામાં. આ આટલું મોટું, આખી દુનિયાનો વીર અને પરસેવે રેબઝેબ થઈ ગયો.એ કેમનું થયું ? બહુ મોટો વીર હતો ને ? અને જયારે તું જ તૈયાર થયો ને બધું અને અહીં આવીને ફસકી પડયો કહે છે.” શાથી ? કે “કૃષ્ણ ભગવાનનું”, “પરમાત્મા યોગેશ કૃષ્ણ”નું ઓળખાણ એને ન’હતું. છતાં ઉત્તમ સખાભાવ હતો. કેવો ? પણ પેલું પરમાત્માનું ઓળખાણ કાચુ પડેલું. અને “ભગવાન” સમજી ગયા અને બહુ પ્રિય હતો એમનો. બહુ સમજાવ્યું કે ભઈ શું છે, શું છે ? એ આખો બધો એ ઉપદેશ હતો યુધ્ધભૂમિ ઉપર. અને એક બાજુ લઢવાનું આટલું બધું ભયંકર અને એકબાજુ એને ઉપદેશ આપીને લઢતો કરવો, એ જેવી તેવી વાત છે ?! અને પેલો થનગની રહ્યો હતો. જરાક મોડું કરેને તો મારી નાખીશ બધાને. આ બધા હાથમાં આવે, કોણ છોડે ? અને આ “ભગવાનને” ભાગ કસોટી આવી ગઈ, પણ એ તો “ભગવાન” હતા. “જ્ઞાનીપુરુષ કૃષ્ણભગવાન”!!! એ અદભુત યોગેશ્વર “જ્ઞાનીપુરુષ” હતા.

‘યોગેશ્વર’ !!! આપણે શબ્દ વાપરીએ પણ શું ‘યોગેશ્વર’ ના સમજણ પડે કોઈને. ના પડે!! સમજાયું ને ? અને એવા યોગેશ્વર એ  “દાદા ભગવાન”નું સ્વરૂપ! યોગેશ્વર “કૃષ્ણ ભગવાન”નું યોગેશ્વર સ્વરૂપ એજ “દાદા ભગવાન”નું યોગેશ્વર સ્વરૂપ!!! સમજાયું ? એટલે એમણે કહ્યું ‘ગીતાજી’માં કે, “અમે” જેવા યોગેશ્વર, એવા જે હોઈ શકે, શરીર છે છતાં પણ, “એ હું છું”. શું કહ્યું?”એ હું છું”!! એટલે ‘હું’ ‘હું’ જે ગાયું તે આ સંદર્ભમાં ગાયું છે. આપ સમજયા? ‘તું મારે શરણે આવ’ એ આ રીતે છે અને પાછું ઉધાડું કર્યુ કે.” એવા હોય તે હું છું. એ મારું હૃદય.” હવે સમજાયું ? એટલે “એમણે” ચોખ્ખું સ્પષ્ટ બતાવી દીધું છે કે,” જયારે અંધારું બહુ જ વ્યાપી જશે ત્યારે હું હાજર જ હોઈશ.”

એટલે કહે છે કે, “જ્ઞાનીપુરુષ એ અમારું હૃદય છે અને જેવી રીતે હું મન-વચન-કાયાથી ભિન્ન સ્વરૂપે બધા સંબંધોમાં રહ્યો, એવા જ્ઞાનીપુરુષ જયારે પાકે, તે ‘યુગે યુગે સંભવામિ’ મારું સ્વરૂપ થાય.” શું  કહ્યું ? પણ એ બોલવું મહા મુશ્કેલ છે. એ “દાદા ભગવાનનું” અદભુત પરમાત્મા સ્વરૂપ ખુલ્લુ થયું અને આજે એ “અમારી” મારફતે ચાલે છે, એટલે “અમારે” અંદર આખું છૂટાપણું વર્તાય! એટલે માધ્યમ જોઈએ. શું જોઈએ ?

એટલે તો કહીએ છીએ કે જેનો અહંકાર નષ્ટ થયો હોય, એ એક પાપડના બે ટુકડા કરી શકે નહીં. અને આમ તમને ચાહે સો કરી શકે. તમારાં બધાં કર્મો ભસ્મીભૂત કરી શકે.

પશ્નકર્તા  : ભગવાનની છેલ્લી ભાષામાં વ્યવહાર એ વ્યવહાર જ છે,એ સમજાવવાની કૃપા કરોને?

દાદાશ્રી :”કૃષ્ણ ભગવાને” ‘ગીતાજી’માં આ વાત કરી. વ્યવહાર એ વ્યવહાર જ છે અને વ્યવહારની રીતે જેને છે તે ભગવાન છે. સમજાયું ? વ્યવહાર વ્યવહારની રીતે છે, એ જેને પાકું થઈ ગયું એ ભગવાન છે.

એ “જ્ઞાનીપુરુષ” કે જેમનામાં,અનુભવ પ્રમાણથી આખો વ્યવહાર, વ્યવહાર સ્વરૂપે છે અને નોખો પડી ગયો છે, ત્યારે એ દશા, અનુભવ જ્ઞાનદશા, એ અનુભવ જ્ઞાનદશાએ કરીને “કૃષ્ણ ભગવાને” કહ્યું છે તે પ્રમાણે, એમની એ ‘જ્ઞાનાગ્નિ’ની દશાએ કરીને એ બધાં પાપો ભસ્મીભૂત કરી શકે. આ એક બહુ સ્પષ્ટ કહ્યું છે “કૃષ્ણ ભગવાને”. પાપો ભસ્મીભૂત કરવા માટે જે અગ્ન હોવો ઘટે, જે હોમ હવન હોવો ઘટે; જે યજ્ઞ હોવો ઘટે, એ ‘જ્ઞાનાગ્નિ’ થી જ હોય અને “જ્ઞાનીપુરુષ”ની દશા અને એ “કૃપા”એ કરીને અંદરથી પ્રાપ્ત થાય. બીજો કોઈ સ્રતો જ નહીં. તે “જ્ઞાની”ની સત્તા કેટલી ? કે ભ્રાંતિનાં બધાં કર્મો સાફ કરી શકે છે. એ ભ્રાંતિનાં કર્મો કયાં ? તો કે જયાં સુધી એ જ્ઞાન મળ્યું નથી, અને એવું “જ્ઞાનીપુરુષ”ના યોગની પ્રાપ્તનો યોગ આવ્યો અને “એ” સન્મુખ થયા અને આપણે સમર્પણ થયા અને “એમની” કૃપા આપણને પ્રાપ્ત થઈ તે યોગ. તે ત્યાર પહેલાંનું જે ક્રિયમાણ બધો જથ્થો હતો, ક્રિયમાણ એેટલે કરવા- જાણવાનો ભેગાંનો જથ્થો ભેગો થયો હતો તે; એ બધો ખલાસ થઈ ગયો અને આગળનો અહીં ખેંચી લાવ્યાં હતાં તે પણ ગયો. એ પાછો હતો. સમજાયું ? અને બાકી શું રહ્યું ? તો કે પ્રારબ્ધ યોગવાળો જથ્થો રહ્યો. પ્રારબ્ધ યોગવાળો કોઈ કાઢી ના શકે. એ તો “કૃષ્ણ ભગવાનેય” કાઢી ન’હતા શકયા, ‘રામેય’ કાઢી ન’હતા શકયા, પરંતુ એ એમને ‘જ્ઞાન’ મળ્યું, તે જ્ઞાનદશા પછી એ ખલાસ થઈ ગયો, ત્યાર પછી ભગવાન પદ ખુલ્લું થયું. ‘વશિષ્ઠ મુનિ’ પાસેથી “રામ” જ્ઞાન પામ્યા અને ત્યાર પછી એ કેવળ સર્વજ્ઞ થયા! પરમાત્મા દશા ખુલ્લી થઈ અને ‘વશિષ્ઠ મુનિને ‘જ્ઞાની’ પાસેથી જ્ઞાન મળ્યું અને પોતાનું જ્ઞાનીપદ  સ્થિર થએલું. એ જ્ઞાનીપદે કરીને એમણે આ કૃપા ઉતારી અને “રામ’ને આપ્યું. આમ જ્ઞાન “જ્ઞાની”ના હૃદયમાં છે, બીજે કયાંય નથી. મર્મ હૃદયમાં જ હોય, એ બીજી કોઈ જગાએ મળે નહીં. એ શબ્દમાં છે જ નહીં, પરંતુ આ એટલી બધી કવચિત્ બનતી, ઘણાં લાંબા કાળે, કયારેક આ બને છે બિના કે ‘જ્ઞાનીપુરુષનું હોવાપણું’, એટલે આ વાત સામાન્યપણે વ્યવહારમાં અને ધર્મના આરાધનમાં હોતી નથી. એમનાં લક્ષણો, આ તે, મહાત્મ્ય, બધું વર્ણન બધું હોય, પણ એ exact સ્વરૂપે નથી નીકળતું. આ તો “દાદા ભગવાન” આવ્યા ને,તે સીધી સાદી ભાષામાં આપણને એટલી સરસ રીતે મળી છે, “જ્ઞાની” ની ઓળખ ! એમની ઓળખ બહુ સરસ આપી છે. બાકી વ્યવહારથી “જ્ઞાની”નું લક્ષણ બધે બહુ છે. પુષ્કળ વર્ણન છે એનાં અને ઘણાં સારાં વર્ણન બધાં, પણ દરઅસલ “જ્ઞાની” શું ? તે તો કોઈ જગાએ ના હોય !

પ્રશ્નકર્તા : આવું શાથી  ?

દાદાશ્રી :   કારણ કે “જ્ઞાનીપુરુષ” નું પદ છે, એ એટલું અદભુત પદ છે કે ‘એમને’ કોઈ વિશેષણ આપી શકાય જ નહીં એટલે એનો અર્થ, કહેવાનું શું કે ભગવાન એ વિશેષણ છે અને ભગવાન એ તો દેહનો ગુણ નથી,સમજાયું ? એ જુદી વસ્તુ છે.આ “જ્ઞાનીપુરુષ”!! “જ્ઞાનીપુરુષ” એટલે જેમને ભગવાન વશ છે તે!!! એ બહુ મોટી વાત છે. એટલે “કૃષ્ણ ભગવાન”નું સ્વરૂપ, યોગેશ્વરનું, શું? એટલે કે એમને વશ છે. એટલે તો કહે ને કે, “આ અનંત બ્રહ્નાંડો મારામાંથી  જન્મે છે અને મારામાંજ સમાવેશ પામે છે.” એ રીતે કહ્યું છે. એ “યોગેશ્વર કૃષ્ણ”, એ પોતાની દશાએ!! એટલે ભગવાન વશ છે “એમને” અને એ રીતે “એમનો” પરમાત્મા યોગ છે અને એ પરમાત્મા યોગનો લાભ એ શાથી મળે ? કે એ સજીવનપણે છે અને પાછા નારાયણ સ્વરૂપ! એ ‘વાસુદેવ નારાયણ’ અને એ સ્વરૂપે બધાને લાભ આપે, એ જ “દાદા ભગવાન”!!! એટલે બધાને એવો સુંદર આધાર મળ્યો.જે બધા કકળી ઉઠેલાં એમને.

પ્રશ્નકર્તા : ભગવાન વશ કેવી રીતે થાય?

દાદાશ્રી : ના, ભગવાન એ સાધનથી પકડાય એવા નથી !! એટલે “જ્ઞાનીપુરુષ” હોય, જયારે પ્રગટ હોય,અને એમની ‘કૃપા’ પ્રાપ્ત થાય, ત્યારે એ કૃપાથી સીધી જ ભગવાનની શક્તિ ખુલ્લી થાય. નહીં તો દિવ્યચક્ષુ આપણને એમ પ્રાપ્ત થાય નહીં સિવાય કૃપાથી, આપણે એ પ્રાપ્ત ન કરી શકીએ. આવી સીધી સાદી વાત. આ સનાતન ધર્મનું ‘સેન્ટર’,આખી ‘ગીતાજી’નું ‘સેન્ટર’ આ, જૈન ધર્મનું ‘સેન્ટર’ આ, વેદાંતનું ‘સેન્ટર’ આ, બધા જ ધર્મોનું ‘સેન્ટર’ આ !!!

એટલે “જ્ઞાનીપુરુષ” કામ આટલું જ કરે તમને. તમને તમારા ‘સ્વરૂપ’ સંબંધીમાં નિઃશંકતા ખુલ્લી કરી આપે છે, એ “એમનું” નિમિત્ત છે. “એ” એના કર્તા નથી, એ સત્તાએ કે ‘હું’ કરી શકું, એ સત્તાયે નથી. “એ” નિમિત્ત છે. અને નિમિત્ત વગર કોઈપણ કાર્ય બની શકે નહીં ! આ ત્રિકાળ સિદ્ધાંત છે!! નિમિત્ત છે માટે જ કાર્ય થાય. છેલ્લું એવી રીતે નથી, પરંતુ નિમિત્ત વગર કોઈપણ કાર્ય બની શકતું નથી. પછી તે ગમે તે બાબતનું હોય. સંસારનું હોય કે મુકતનું. હવે સમજાયું ? પણ નિમિત્ત એકલું પોતે, પોતાનાં સત્તાએ કરીને એમ ના હોય શકે કે મારાથી થાય છે, ના હોય એ નિમિત્ત ! નિમિત્તનો અર્થ જ આ છે. નિમિત્ત એટલે કર્તાભાવ શૂન્યતા !! કર્તા, બિલકુલ કશું ના હોય અને છતાં જીવતો દેહ હોય. કશું ક્રિયાકારકપણું એમાં હોય જ નહીં અને એ દેહ હોય. અને એ દેહ કામ કરતો હોય. હવે કેવી રીતે કરે ? એ તો કંઈ પેલું એમાં જેવું છે? જીવતું શરીર છે, ત્યારે ભગવાન પ્રગટ થાય, એ ‘કૃપા’ ઉતરે છે અંદર! સમજાયું ને ? એ જ્ઞાનદશા છે અદભુત! એ આખો ‘પુરુષોત્તમ યોગ’ કહ્યો. સમજાયું ? એ ‘ક્ષેત્ર-ક્ષેત્રજ્ઞ’ યોગ કહ્યો. આ બધા યોગ કહ્યા, અને એમની કૃપાથી આપણને આ ‘કર્મ સંન્યાસ’ પ્રાપ્ત થાય. કર્મ સંન્યાસ એટલે અજ્ઞાનનો નાશ અને જ્ઞાનનો ઉદય. અજ્ઞાનનો અસ્ત અને ‘જ્ઞાન’ નો ઉદય. એટલે એ ‘કર્મ સંન્યાસ’ થઈ ગયો. ખ્યાલ આવ્યો ?

એવું આપણા બધામાં ભગવાન તૈયાર છે,પણ એ જ્યોત પ્રગટ નથી. તો એ જ કૃષ્ણ ભગવાનની જ્યોત, આખી પરમાત્મા યોગવાળી, અહીંયા “દાદા ભગવાન” સ્વરૂપે પ્રગટ થઈ !! “દાદા ભગવાન” આ દેહને નથી કહ્યું. આ દેહ‘અંબાલાલ મૂળજીભાઈ પટેલ’ એ ભગવાન ના થયા કોઈ દહાડોયે. દેહ કોઈ દહાડો ભગવાન ના થાય! કયારેય ના થાય!! દેહ તો “જ્ઞાનીપુરૂષ” છે, એ કર્મોને, પાપોને “પોતાનાં” જ્ઞાનાગ્નિથી બાળીને ભસ્મીભૂત કરી શકે અને ત્યારે જ એમની “કૃપા”થી, “એમની” પ્રગટ જ્યોતે કરીને, આપણી ભગવત્ જ્યોત પ્રગટ થઈ જાય.

માટે “જ્ઞાનીપુરુષ” એટલે  સાક્ષાત્  “કૃષ્ણ” કહેવાય. શું કહ્યું ? સાક્ષાત્ “શિવ” કહેવાય. હંમેશા ‘કૃષ્ણ સ્વરૂપ’, ‘શિવ સ્વરૂપ’ કે ‘સર્વજ્ઞ સ્વરૂપ’ કયારે કામ કરે? કે જયારે એ સદેહે હોય ત્યારે. કારણ કે એ એમનાં જે સ્વરૂપો હતાં અંદર અને એમની હાજરીમાં એમના દેહે કરીને કામ કરતા હતા, ત્યારે અંદર તો એમના નિરંજન-નિરાકાર સ્વરૂપો હતાં, પણ એ દેહમાં એ વ્યકત થયાં હતાં, પ્રગટ થઈ ગયાં હતાં. શું કહ્યું ? એટલે દેહમાં પ્રગટ થયા એટલે દેહ નિમિત્ત બન્યો. એ અંદરના નિરંજન-નિરાકારને વ્યકતપણે બધાની જોડે, બધાને લાભ આપવા માટેનો. હવે  સમજયાં ? બહુ અદભુત છે!! એટલા માટે આપણે ત્યાં પ્રગટનું મહાત્મ્ય ગાયું.

એટલે બધાં શાસ્ત્રો, છેલ્લામાં છેલ્લો પોકાર, એમની ઉપર, આ વેદાંત કહો કે જૈનો કહો કે બધાં જ કે ‘આત્મજ્ઞાન’ જાણો. શું કહ્યું ? અને ‘આત્મજ્ઞાન’, બધા શાસ્ત્રોએ પાછું એટલું જ કહ્યું કે ‘આત્મજ્ઞાન’ “જ્ઞાનીપુરુષ” પાસેથી મળે, બીજે કયાંયે નહીં મળે. એટલે “જ્ઞાનીપુરુષ”નું પાછું સ્વરૂપ બતાડયું, “કૃષ્ણભગવાને” જાતે કે, “જ્ઞાનીપુરુષ એ હું છું.” શું કહ્યું ? ‘ગીતાજી’માં સ્પષ્ટ લખ્યું છે કે, “એટલે હું જેવી રીતે શરીર છતાં શરીરથી ભિન્ન છૂટો એવો મારા આત્મ સ્વરૂપના યોગમાં હંમેશાં રહ્યો. બધા શરીરના સંબંધોમાં પણ. એવા જે રહે તે.” એટલે ‘લાયસન્સ’ મૂકયું. એ બધું ગયું એટલે બધું ખલાસ થઈ ગયું કહે છે! આ વિશ્વ ચાલ્યા જ કરે. સમજાયું ને ? એટલે ‘યુગે યુગે સંભવામિ’ કહ્યું. તમને સમજાયું ને ?

મુમુક્ષુ : હા.

II જય સચ્ચિદાનંદ II

(સંકલન : આપ્તપુત્રશ્રી  કમલેશાનંદ મહેતા)

 

Gnani Na Rajipo Ni Chavi: ‘‘જ્ઞાની’’ના રાજીપાની ચાવી

Filed under: Satsang — jssyouth @ 10:21 am

Aaptavani–Dada Bhagwan

‘‘જ્ઞાની’’ના રાજીપાની ચાવી

પ્રશ્નકર્તા ઃ દાદા ભગવાન,આપની સાચી ઓળખાણ કરવા અમારે શું કરવું જોઈએ?અને આપનો રાજીપો મેળવવા માટે અમારે કઈ રીતે પાત્રતા કેળવવી જોઈએ?

દાદાશ્રી ઃ રાજીપો મેળવવા માટે તો પરમ વિનયની જ જરૂર છે,બીજી કશી જરૂર નથી. પરમ વિનયથી જ રાજીપો થાય છે ! પગ દબાવવાથી રાજીપો થાય છે એવું કશું છે જ નહીં. મને ગાડીઓમાં ફેરવો તોય રાજીપો ના મળે,પરમ વિનયથી જ મળે.

પ્રશ્નકર્તા ઃ પરમ વિનય સમજાવો.

દાદાશ્રી ઃ જેમાં‘સિન્સિયારિટી’ને‘મોરાલિટી’વિશેષ હોય અને અમારી જોડે એકતા હોય,જુદાઈ ના લાગે,હું ને દાદા એક જ છીએ એવું લાગ્યા કરે,ત્યાં બધી શક્તિઓ ઉત્પન્ન થઈ જાય. પરમ વિનયનો અર્થ તો બહુ મોટો થાય. આપણે અહીં સત્સંગમાં આટલા બધા માણસો આવે,પણ અહીં પરમ વિનયને લઈને કાયદા વગર બઘું ચાલે. પરમ વિનય છે,માટે કાયદાની જરૂર પડી નથી.

અમારી આજ્ઞામાં જેમ વિશેષ રહે,તેને પરિણામ સારું રહે,એને અમારો રાજીપો પ્રાપ્ત થઈ જાય.તમે એવું પરિણામ બતાડો કે મને તમને મારી જોડે બેસાડવાનું મન થાય.

બીજું,આપણેબ્રહ્માંડના માલિક છીએ,એટલે કોઈ જીવને ડખલ ના કરવી. બને તો‘હેલ્પ’કરો ને ના બને તો કંઈ હરકત નથી,પણ કોઈને ડખલ ના જ થવી જોઈએ.

પ્રશ્નકર્તા ઃ એટલે એનો અર્થ એવો કે પર આત્માને પરમાત્મા ગણવો?

દાદાશ્રી : ના,ગણવાનું નહીં,એ છે જ પરમાત્મા ! ગણવાનું તો ગપ્પું કહેવાય. ગપ્પું તો યાદ રહે કે ના પણ રહે. આ તો ખરેખર પરમાત્મા જ છે,પણ આ પરમાત્મા વિભૂતિસ્વરૂપે આવેલા છે,બીજું કશું છે જ નહીં. પછી ભલે ને,કોઈ ભીખ માગતો હોય,પણ તેય વિભૂતિ છે અને રાજા હોય તેય વિભૂતિ છે. આપણે અહીં રાજા હોય તેને‘વિભૂતિસ્વરૂપ’કહે છે,ભીખ માગતાને નથી કહેતા. મૂળ‘સ્વરૂપ’છે,તેમાંથી વિશેષતા ઉત્પન્ન થઈ છે,વિશેષ રૂપ થયેલો છે એટલે‘વિભૂતિ’કહેવાય અને વિભૂતિ તે‘ભગવાન’જ ગણાય ને ! એટલે કોઈનામાંય ડખલ તો ના જ કરવી જોઈએ. સામો ડખલ કરે તો એને આપણે સહન કરી લેવી જોઈએ,કારણ ભગવાન ડખલ કરે તો આપણે એને સહન કરવી જ જોઈએ.

—દાદા ભગવાન

***************************************

પ્રશ્નકર્તા ઃ શુદ્ધ પ્રેમસ્વરૂપ એટલે કેવી રીતે રહેવું?

દાદાશ્રી ઃકોઈ માણસ હમણાં ગાળ ભાંડીને ગયો અને પછી તમારી પાસે આવ્યો તોયે તમારો પ્રેમ જાય નહીં,એનું નામ શુદ્ધ પ્રેમ !ફૂલ ચઢાવે તોયે વધે નહીં. વધેઘટે એ બધી આસક્તિ. જ્યારે વધે નહીં, ઘટે નહીં, એનું નામ શુદ્ધ પ્રેમ.

—દાદા ભગવાન

******************************************************

ખરી રીતે તો કોઈના માટે તો અભિપ્રાય રાખવા જેવું જગત જ નથી.કો’કને માટે અભિપ્રાય રાખવો એ જ આપણું બંધન છે ને કોઈના અભિપ્રાય રહ્યા નહીં એ આપણો મોક્ષ છે.કો’કને ને આપણને શી લેવાદેવા? એ એનાં કર્મ ભોગવી રહ્યો છે, આપણે આપણાં કર્મ ભોગવી રહ્યા છીએ. સહુ-સહુનાં કર્મ ભોગવી રહ્યાં છે, એમાં કોઈને લેવાદેવા જ નથી, કોઈનો અભિપ્રાય બાંધવાની જરૂર જ નથી.

પ્રશ્નકર્તા ઃ હવે અમારે અભિપ્રાય ક્યાં બંધાય છે?વ્યવહારમાં બંધાય છે. આ તો એવું બને કે મને ખબર પણ ના હોય ને કહેશે, ‘આ ઇન્દુભાઈને કહ્યું છે, તમને પાંચ હજાર રૂપિયા આપી ગયા ને?’ ત્યારે મને ખબરેય ના હોય કે આ મારા નામે ખોટું બોલીને આવ્યો છે, એટલે પછી અભિપ્રાય પડે કે‘આ જૂઠો છે, ખોટો છે.’

દાદાશ્રી ઃ ભગવાને તો એટલે સુધી કહ્યું છે કે ગઈ કાલે આપણા ગજવામાંથી સો રૂપિયા એક માણસ લઈ ગયો ને આપણને અણસારાથી કે આજુબાજુના વાતાવરણથી એ ખબર પડી, પછી બીજે દહાડે એ આવે તો એના પર દેખતાંની સાથે શંકા કરવી એ ગુનો છે.

પ્રશ્નકર્તા ઃ મને આ અભિપ્રાય રહે છે કે‘આ જૂઠો છે’, તો એ ગુનો છે?

દાદાશ્રી ઃ શંકા કરવી ત્યાંથી જ ગુનો ઉત્પન્ન થાય છે. ભગવાને શું કહ્યું છે? કે ગઈ કાલે એનાં કર્મના ઉદયથી ચોર હતો ને આજે ના પણ હોય, આ તો બઘું ઉદય પ્રમાણે છે.

પ્રશ્નકર્તા ઃ પણ તો અમારે વર્તવું કેવી રીતે? અમે જો અભિપ્રાય નથી રાખતા તો એ પેધી પડ્યો કે‘આ તો ઠીક છે,આ કંઈ બોલવાના નથી માટે આપણે રોજ રોજ આક્ષેપો નાખતા જાવ.’

દાદાશ્રી ઃ નહીં, આપણે તો એને અભિપ્રાય આપ્યા સિવાય ચેતીને ચાલવું.આપણે ગજવામાં પૈસા રાખતા હોય ને આપણે જાણ્યું કે આ માણસ અહીંથી ઉઠાવી ગયો છે, તો કોઈની ઉપર અભિપ્રાય ના બંધાય એટલા માટે આપણે પૈસા બીજી જગ્યાએ મૂકી દેવા.

પ્રશ્નકર્તા ઃ એમ નથી, આ તો એક માણસ પોતાનો કોઈ બીજો લેણદાર હોય એને એમ કહેશે, ‘મેં ઇન્દુભાઈને કહ્યું છે,એમણે તમને પૈસા મોકલી આપ્યા છે.’ ત્યારે થાય કે‘હું તને મળ્યો નથી, તું મને મળ્યો નથી ને આટલું જૂઠું બોલે છે?’ મારે આવું બને ત્યાં હવે કેવી રીતે વર્તવું?

દાદાશ્રી ઃ હા, એવું બઘું ખોટુંયે બોલે, પણ એ બોલ્યો શાથી?કેમ બીજાનું નામ ના દીઘું ને‘ઇન્દુભાઈ’નું જ દે છે? માટે આપણે કંઈક ગુનેગાર છીએ.આપણા કર્મનો ઉદય એ જ આપણો ગુનો છે.

પ્રશ્નકર્તા ઃ પણ અહીંયાં મારે વર્તવું કેમ?

દાદાશ્રી ઃ રાગ-દ્વેષથી આ સંસાર ઊભો થાય છે ! આનું મૂળ જ રાગ-દ્વેષ છે. રાગ-દ્વેષ કેમ થાય છે? ત્યારે કહે કે, ‘કોઈનામાં ડખલ કરી કે રાગ-દ્વેષ ઊભો થયો.’ એ ઘરમાંથી ચોરી ગયો હોય, છતાંય તમે એને ચોર માનો, તો તમારો રાગ-દ્વેષ ઊભો થયો, કારણ કે‘આ ચોર છે’ એવું તમે માનો છો અને તે તો લૌકિક જ્ઞાન છે, અલૌકિક જ્ઞાન તેવું નથી.અલૌકિકમાં તો એક જ શબ્દ કહે છે કે તે તારા જ કર્મનો ઉદય છે !એના કર્મનો ઉદય અને તારા કર્મનો ઉદય એ બે ભેગા થાય એટલે એ લઈ ગયો, તેમાં તું ફરી પાછો શા માટે અભિપ્રાય બાંધે છે કે આ ચોર છે?!

અમે તો તમને કહીએ કે ચેતીને ચાલો. હડકાયેલું કૂતરું મહીં પેસી જાય છે એમ લાગે કે તરત‘આપણું’ બારણું વાસી દો,પણ તેની પર તમે એમ કહો કે‘આ હડકાયેલું જ છે’, તો એ અભિપ્રાય બાંઘ્યો કહેવાય.

પ્રશ્નકર્તા ઃ અરે દાદા, કૂતરું પેસી જશે માટે બારણું વાસવાને બદલે હું સામો જોર કરું અને બારણું બંધ કરતાંય બારણાનો ફજેતો કરું ને કૂતરાનોયેફજેતો કરું.

દાદાશ્રી ઃ આ બઘું લૌકિક જ્ઞાન છે. ભગવાનનું અલૌકિક જ્ઞાન તો શું કહે છે? કે કોઈની ઉપર આરોપેય ના આપશો, કોઈની ઉપર અભિપ્રાય ના બાંધશો, કોઈના માટે કશો ભાવ જ ના કરશો. જગત નિર્દોષ જ છે ! એવું જાણશો તો છૂટશો. જગતના તમામ જીવો નિર્દોષ જ છે ને હું એકલો જ દોષિત છું, મારા જ દોષે કરીને બંધાયેલો છું, એવી દ્રષ્ટિથશે ત્યારે છૂટશો.

ભગવાને જગત નિર્દોષ જોયું,મને પણ કોઈ દોષિત દેખાતું નથી !ફૂલહાર ચઢાવે તોય કોઈ દોષિત નથી ને ગાળો ભાંડે તોય કોઈ દોષિત નથી અને જગત નિર્દોષ જ છે. આ તો માયાવી દ્રષ્ટિને લઈને બધા દોષિત દેખાય છે. આમાં ખાલી દ્રષ્ટિનો જ દોષ છે !

દાનેશ્વરી માણસ દાન આપે છે તેને ભગવાન કહે છે, ‘તું શું કરવા રાજી થાય છે?’ ત્યારે એ કહે, ‘આ દાન આપે છે એ કેવા સરસ લોકો છે !’ એય એનાં કર્મના ઉદય ભોગવી રહ્યા છે, દાન લેનારાયે એનાં કર્મના ઉદય ભોગવી રહ્યા છે

જ્યાં સુધી પોતાના દોષો દેખાતા નથી અને પારકાના જ દોષો દેખાયા કરે છે એવી દ્રષ્ટિ જ્યાં સુધી છે, ત્યાં સુધી સંસાર ઊભો રહેવાનો અને જ્યારે પારકાના એકુય દોષ નહીં દેખાય અને પોતાના બધા જ દોષો દેખાશે ત્યારે જાણવું કે મોક્ષે જવાની તૈયારી થઈ. બસ, આટલો જ દ્રષ્ટિફેર છે !

પારકા દોષ દેખાય છે એ આપણી જ દ્રષ્ટિમાં ભૂલ છે, કારણ કે આ બધા જીવો કોઈ પોતાની સત્તાથી નથી, પરસત્તાથી છે,પોતાના કર્મના આધારે છે, નિરંતર કર્મોને ભોગવ્યા જ કરે છે ! એમાં કોઈ કોઈનો દોષ હોતો જ નથી. જેને આ સમજણ પડી તે મોક્ષે જશે, નહીં તો વકીલાત જેવી સમજણ પડી તો અહીંનો અહીં જ રહેશે, અહીંનો ન્યાય તોળશે તો અહીંનો અહીં જ રહેશે

દાદા ભગવાન

*********************************************